Aşağı yukarı 2cm’e kadar olan kıkırdak hasarlarında kıkırdağı yenileyici metodların kullanılması kıkırdak dokusunun yeniden büyümesine yardımcı olabilir. Özel aletler yardımı ile kıkırdak içerisine, kıkırdak altında bulunan kemiğe bağlantı sağlayan küçük delikler açılır. Bu sayede kemik iliğinden kök hücreler hasarlı bölgeye geçebilir. Bu da hasarlı kıkırdak içerisinde lifli dokudan oluşan yeni bir doku yapısının oluşmasını sağlar.

Eğer delikler özel bir keski ile açılırsa, bu yönteme mikro kırık yöntemi (Microfracture) denir. Bunun yanında eğer bir matkap ya da ince bir Kirschner-teli kullanılırsa buna Pridie-delmesi denir.

Not: Delme sırasında ısı oluşumu sonucu kıkırdak dokusunda hasarlar oluşabileceği için Pridie-delmesi son yıllarda birçok bölgede yerini mikro kırık yöntemine bıraktı. Kemikte oluşabilecek daha fazla hastalıklar da daha alttaki tabakalara ulaşabilmek için alternatif olarak T-Teli kullanılabilir.

Yeni tekniklerle umut verici sonuçlar

Bu dalda bir diğer gelişme de Matriks İlişkili Kondro Neogenese (AMIC). Bu yöntemde daha önce uygulanan mikro kırık ve kıkırdak yıkanması metodlarının yanı sıra hasarın üzerine koruyucu ince bir kollajen zar çekilir. Daha önce bu bölgeye geçmiş olan kök hücrelerinin aşınabileceği korkusu olmadan 2cm’den daha büyük hasarlar da tedavi edilebilir. İlk sonuçlar cesaret verici ancak uzun dönem için herhangi bir ifade de bulunabilmek için yeterli değildir.

Artık istisnai durumlarda abrazyon artoplastisi

İstisnai durumlarda kıkırdak yenilenmesi için abrazyon artoplastisi uygulanır. Burada kıkırdak hasarı olması durumunda açık kemiğin en üst tabakası alınır ve bu sayede kemik iliğine bağlantı sağlanır. Akabinde kök hücreler hasarlı bölgeye taşınır ve lifli bir kıkırdak oluşturur.

Ancak abrazyon artoplastisi genelde memnun edici bir sonuca ulaştırmaz. Neredeyse hastaların %99’u ameliyat sonrası günlük hayatlarında yine de sınırlıdırlar ve sadece her sekiz kişiden birinin ameliyattan 5 yıl sonra şikayetinin olmadığı gözlemlenmiştir.